Inni liturgici dei primi secoli
Table of Contents
X. Hymnus vespertinus
Nigrante tectam pallio
Iam terra noctem suscipit. (0326C)
Ut viva dulci funere
Reconvalescant corpora.
Mortis figura blandior
Bustum soporis admovet,
Anhela lucis aestibus
Dum mens tepescit otio.
Lux, Christe, vita, veritas,
Ne fusca somni tempora,
Tetris parata umbraculis,
Nos ad tenebras evocent. (0326D)
Nox nulla nos subdat sibi,
In noctis atrae tegmine,
Sed nec caloris ebrii
Mentita pingat corpora,
Verum reatum nesciis
Falsi ministrans criminis.
Tu per quietis munera
Assiste custos pervigil. (0327A)
Hostis procul sit callidus:
Quod laedit, illud dormiat.
Qui dente saevo mandere
Certat cubantes lectulis,
Hic membra vinctus lugeat
Pulsare sese quos foves.
Madente carne spiritus
Non enecetur naufragus.
Ornet cubile castitas,
Quae prima virtutum micat:
Vivat fides in pectore,
Quae luce vernat perpeti.
(PL 63 0327A)
XI. Hymnus II. In tempore tristitiae
(0327B)
Deus perenne gaudium,
Pax, Christe, cordis anxii,
Portusque fluctuantium.
Quem nec procella, turbidis
Si verrat ima motibus,
Potest fugare a pectore.
Qui mersa ponto sublevas,
Qui subiugata sarcinis,
Qui dux prophetae naufragi,
Dum vivit esca belluae,
Dum nescit aequor quod tenet,
Tutum ferino gutture
Exactor abrumpe cibum.
Diro reductus remige,
Custode salvus pessimo,
Vates locutus te Deum
Tunc iussa gessit fortior. (0327C)
Immunda lymphis sobriam
Per busta terris vixerat
Vivens sepulcra pertulit,
Viventis ornet prandium.
Secreta ceti prodidit
Testis verendus intimi.
Sic nos precamur, rex Deus,
Moerore fractos ut cibum
De ventre curarum rape.
Vivit medullis quod necat,
Turbantur alta viscerum,
In fonte carnis ardor est,
Qui mergit, urit, afficit:
Sed si serenus aspicis,
Pressura gignet gaudium.
(PL 63 0327C)
tratti da https://la.wikisource.org/wiki/Carmina_(Ennodius)
